Özdemir İNCE

Özdemir İNCE

BİYOGRAFİ
Liseden sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Fransızca Bölümü'nü bitirdi (1960). Paris'te Fransız edebiyatı ve fonetik okudu (1965-1966). Ortaokul ve liselerdeki öğretmenlikleri ardından, çevirmen olarak girdiği TRT Kurumu'ndan emekli oldu. Mallarme Akademisi Muhabir Üyeliğine, Liége Uluslararası Şiir Araştırma Merkezi muhabilrliğine seçildi; Fransız hükümetinin Sanat ve Edebiyat Alanında 'Officier Nişanı'nı aldı (1990). İlk şiiri Ankara'da Kaynak dergisinde çıkmıştı (1954). Şiirlerini Kargı (1963), Tutanaklar (1967), Kiraz Zamanı (1969) , Karşı Yazgı (1974), Rüzgara Yazılıdır (1979), Elmanın Tarihi (1981), Kentler (1981), Yedi Deryalar Geçsen (1983), Siyasetname (1984), Eski Şiirler (1985), Hayat Bilgisi (1986), Zorba ve Ozan (1987), Başak ve Terazi (1989), Canyelekleri Tavandadır (1989), Burçlar Kuşağı (1989), Güneş Saati (1990), Gürlevik (1990), Gündökümü, Gündönümü (1992), Yazın Sesi (1994), Uykusuzluk (1995), Mani-Hayy (1998), Seçme Şiirler (1998), Evren Ağacı (2000) kitaplarında topladı. Bütün Şiirlerini 4 cilt olarak yayınlandı: Tekvin (1994), Delta (1994), Tohum Ölürse (1994) ve Yağmur Taşı (1995). Şiir ve yazın, toplum ve kültür üzerine yazıları Şiir ve Gerçeklik (1986), Söz ve Yazı (1991), Tabula Rasa (1992), Dinazorca (1993), Yazınsal söylem Üzerine (1993), Tarih Affetmez (1994), Çile Törenleri (1995), Bu Ne Biçim Memleket (1996), Yaşasın Cumhuriyet (1999) adlı kitaplarında yayımladı. Ne Altın Ne Gümüş (1997) adında bir söyleşi kitabı vardır. Dünya Şiiri Antolojisi ve Çağdaş Bulgar Şiiri Antoloji'ni Ataol Behramoğlu ile birlikte hazırladı. Yannis Ritsos'tan Taşlar, Yinelemeler, Parmaklıklar adlı çevirisiyle 1979 Türk Dil Kurumu Çeviri Ödülü aldı. Şiirleri Fransızca, Bulgarca ve Yunanca'da kitap olarak yayımlandı.
Cumhuriyetin Şairi Nazım Hikmet Cumhuriyetsiz Şair Necip Fazıl
Özdemir İNCE
Yedi Canlı Cumhuriyet
Özdemir İNCE
Sonun Sonu
Özdemir İNCE
Yaşar Kemal Türkiye'dir
Özdemir İNCE